چطور عاری خراب کردن پل های پشت سر، شغل فعلی مان را ترک کنیم؟

بسیاری از ما شایسته کردن های اضافی را در محل کار سپری می کنیم. شاید بتوان گفت محل فقره ما خانهٔ دوم مان است. بنابراین رضایت شغلی درون کیفیت عمر و خوشبختی ما نقش مهمی دارد. باوجود این، گاه به هر دلیلی بوسیله شغل خویشتن تعلق ای نداریم و در نگرش کار وقت شماری می کنیم که ساعت مربوط به طبقه کارگر و زحمتکش طولانی شود و زودتر به بناء برگردیم. تو این وضعیت، بهتر است که اشتغال مان را تغییر دهیم و سراغ کاری برویم که به آن علاقه داریم. البته، صرفنظر کردن شغل همچنین مانند هر کارِ دیگری آداب و قواعد مخصوص خود را دارد. درون این مقاله تشریح می دهیم که چگونه می توانیم شغل فعلی مان را صرفنظر کنیم، بدون اینکه علت رنجش سایرین شویم خواه روی آیندهٔ شغلی مان تأثیر بدی بگذاریم. حتما بخوانید:۷ دلیلی که نیکوترین کارمندان با وجود رضایت شغلی بی کاری می دهند۹ دلیل که نشان می دهد زمان استعفا از شغل تان فرا رسیده استچطور نیکوترین شغل ممکن را برگزینی کنیم؟

اینکه به رئیس مان بگوییم «دیگر این اشتغال را نمی خواهم و اینجا امر نمی کنم» طرز خوبی برای صرفنظر کردن فضای کارگر فعلی مان ازاله. شاید با گفتن این جمله و صرفنظر نگرش کارمان احساس نوع دوستی هویدا کنیم (به ویژه چنانچه شغل قبلی مان پرزحمت و دردسرآفرین بوده باشد)، ولی این احساسِ خوب کوتاه و زودگذر است. اگر کارمان را با رشته ای از افکار منفی دربارۀ آن حکم ترک کنیم، امکان پذیر است درون آینده این تجربهٔ ناپسند تو یادمان بماند و آزارمان بدهد. چه شغل فعلی مان فرصت و تجربه ای ممتاز برای یادگیری بوده باشد و چه نقطهٔ پیچیدگی درون رزومهٔ کار کننده مان، باید آن را با وقار، متانت و شرف ترک کنیم.

شاید بگویید حرف زدن راحت تر از ارتکاب کردن است؛ حتی اگر هیچ منظور و ترانه بدی نداشته باشیم، باز هم ممکن است با صرفنظر کردن اشتغال خود، بعضی ها را برنجانیم. چگونه می توانیم بدون ابداع خوف بخاطر دیگران، شغل فعلی مان را ترک کنیم؟ با انجام راهکارهای دون می توانیم به شکلی حرفه ای و بدون خراب کردن پل های پشت سرمان، اشتغال فعلی مان را زین کنیم: زمان مناسبی برای ترک اشتغال خویشتن انتخاب کنیم

اگر در اشتغال ما وقت شناسی ابهت اضافی دارد، به آن توجه کنیم و داخل میانهٔ انجام وظیفه یا پروژه ای عمده امر خود را زین نکنیم. قدیم بهترین کار این است که شغل خویشتن را در حالی ترک کنیم که طولانی کارها و وظایف مان را به عاقبت رسانده ایم و وظیفۀ نیمه کاره ای نداریم. ما که نمی خواهیم سایرین از ما برنجند و اوقات تلخ شوند! پس بهتر است خودمان را جای آنها بگذاریم: به این فکر کنیم که اگر فرد دیگری درون وضعیت ما حیات و مشیت داشت شغل خود را ترک کند، چه انتظاری از او داشتیم و دوست داشتیم چه رفتاری داشته باشد. پیش از همه به مهتر مان خبر بدهیم

بدترین کاری که می توانیم عمل بدهیم این است که با همکاران خود زمزمه و پچ پچ کنیم و دربارۀ موقعیت و شغلی که بوسیله مشت آورده ایم صحبت کنیم و پس از مدتی این حرف ها به گوش رئیس مان برسد. همین اشتباه علت می شود عاطفه بدی درون رئیس مان ایجاد کنیم؛ تا اینکه چنانچه سایر کارهای مربوط بوسیله صرفنظر اشتغال مان را درست اجرا داده باشیم. پس صادق و رُک باشیم و رادیکال نم از آن، نزاکت و ادب داشته باشیم و فاتحه موضوع را بوسیله رئیس مان بگوییم. بدگویی نکنیم

شاید جایی را که ترک می کنیم مانوس داشته باشیم؛ شاید تیمار از آن متنفر باشیم. در هر صورت، این احساس نباید روی رفتارمان معلول بگذارد. چرا باید با بدگویی کردن دربارۀ مکانی که به زودی آن را ترک می کنیم، رفتنِ خویشتن را بوسیله تجربهٔ ناخوشایندی برای دیگران تحول کنیم؟ داخل اینجا غصه بد نیست که از دید دیگران به موضوع نگاه کنیم: خودمان را جای آنها بگذاریم و تصور کنیم بی همتا دیگری قصد دارد آن نگرش کار را صرفنظر کند. چنانچه او بگوید: «بی حد خوشحالم که دارم از این آشغال دونی خلاص می شم» چه حسی پیدا می کنیم؟ عاطفه انعام نیست، برقرار است؟ چنانچه از نگرش کارمان انتقادهایی داریم (که کارگر و سازنده نیستند)، آنها را برای خودمان نگه داریم. به رک کردن جایگزین برای خود معاون کنیم

از ثانیه باقی مانده بخاطر سروسامان اعطا کردن بوسیله همۀ کارهای ناتمام مان (متشابه کاغذبازی ها و تشریفات اداری و کارهای بی ارزش و وقت انسداد) استعمال کنیم. با این کار، بخاطر فردی که به جای ما استخدام می شود، میز کار تمیزی جاویدان خواهیم گذاشت. بعد از این، متنی آماده کنیم که در آن، مسئولیت های شغلی ما بوسیله نعوظ خلاصه تقریر شده است. با مهتر مان روی این متن کار کنیم تا بتواند از این متن در تهیهٔ آگهی (برای استخدام فردی به جای ما) استعمال یواش. این متن می تواند راهنمای فردی باشد که بوسیله جای ما استخدام می شود؛ همچنین، وظایف و مسئولیت های شغلی او را رک خواهد کرد. درست است که به این ترتیب باید بیشتر امر کنیم و دم بگذاریم، ولی وظیفۀ فرد حرفه ای همین است. خاتمه فرمان خود را به سرور اطلاع دادن کنیم

شاید این حکم واضح و بدیهی به دیدن برسد، اما معمولا (به خاص اگر از یک شغل به شغل دیگری می رویم) آن را فراموش می کنیم. شاید در شغل و موضع جدید، فورا به ما حاجت داشته باشند. ممکن است خودمان نیز بخواهیم داخل شغل جدیدمان، مشتاق و علاقه مند بوسیله دید برسیم؛ از این رو اغوا می شویم که به آنها بگوییم می توانیم کارمان را فوری مبدا کنیم. این رفتار مانند شمشیری دولبه است. ما مشارکت قبلی مان را در شرایط مشکل و داخل شرایطی زین می کنیم که بوسیله ما نیاز دارند. در مقابل، اگر بوسیله شرکت جدیدمان بگوییم که دست کم ۲ هفته زمان نیاز داریم که در اشتغال جدیدمان مبتلا بوسیله کار شویم، آنها ملتفت می شوند که ما حرفه ای و قابل متکی هستیم. ابتدا تامین شویم که شغل جدیدی به دست آورده ایم

گاهی وقتی بخاطر ترک اشتغال فعلی مان آماده شده ایم و آمادهٔ رفتن هستیم، تازه باخبر می شویم که قرارداد جدید امضا نشده است. در دیدن کارفرمای احتمالیِ آینده مان، ما هنوز در فرایند استخدام قرار داریم و باید با سایر داوطلبان واجد شرایط آن شغل رقابت کنیم. پس قبل از اینکه به رئیس مان وقوف بدهیم و فرایند ترک کردن اشتغال مان را شروع کنیم، باید مطمئن شویم که استخدام تو شغل متاخر قطعی شده و تمام اقدامات و کارهای لازم صورت گرفته است. استعفانامه بنویسیم

همان طور که در بالا گفتیم، پیش از زین اشتغال اول باید به کارفرما اطلاع بدهیم. باوجود این، اطلاع دادن به انزوا کافی حلق. تا اینکه اگر رابطهٔ عطا با مدیران داریم، بهتر است که نگرش کار را به شکلی رسمی و اصولی ترک کنیم. نوشتن استعفانامه راه خوبی بخاطر اطلاع دادن و اطلاع دادن کردن صرفنظر شغل مان است. می توانیم استعفانامه را شخصا بوسیله مهتر تحویل بدهیم و سپس با او صحبت کنیم. نگاشتن نامهٔ بی کاری فرصتی به ما می دهد که گزارش مناسبی برای تشریح علت صرفنظر کار ارائه بدهیم. البته نباید دروغ بگوییم، ولی از تقریر دلایل نسنجیده و غیرعاقلانه اندوه استنکاف کنیم، مانند اینکه باهم اتحاد کردن را به برهان محیط موثر سمّی و آلوده، مشکلات شخصی یا حتی پول صرفنظر می کنیم. دربارۀ چگونگی وقوف اعطا کردن بوسیله همکاران مان تصمیم گیری کنیم

پس از نگاشتن استعفانامه و ارائهٔ آن به رئیس، باید با استفاده از سیاق مناسبی همکاران را از زین حکم مطلع کنیم. شاید مهتر کنترل این روانی را در دست بگیرد و جدا شدن ما از شرکت را بوسیله طور اشتراکی اطلاع دادن نرم. شاید هم چنین قصدی نداشته باشد و خودمان بتوانیم به هر شکلی که می خواهیم این جریان را بوسیله همکاران مان معارفه بدهیم. این ظن غم بود دارد که باهم اتحاد کردن ترجیح بدهد به اسلوب دیگری با این مسئله اصابت درنگ. در این صورت، بهتر است اجازه بدهیم آنها در این باره تصمیم گیری کنند. میز کارمان را پاکیزه و مرتب کنیم

پس از صحبت کردن با رئیس و روشن کردن راهی برای معارفه اعطا کردن به همکاران، زمان آن می رسد که به فضای شخصی مان سروسامانی بدهیم. ممکن است در طول مدتی که در اداره مشغول به کار بوده ایم، میز کارمان پر از خرت وپرت و ابزار انحصاری مان شده باشد: چیزهایی مانند عکس های خانوادگی، هدیه هایی که داخل بستگی با کارمان دریافت کرده باشیم خواه حتی لکه های بوسیله جای الباقی از مواقعی که غم زمان با صرف ناهار مبتلا کار بوده ایم یا عقب میزمان چای نوشیده ایم. گاهی پیش می آید که فضای انحصاری مان درون اداره، بهم خورده و نامرتب باشد. پیش از رفتن، رایانه مان را تمیز کنیم، تمام رخت شخصی مان را برداریم و فضا کارمان را همان طور که تحویل گرفته ایم، آمادۀ تحویل بوسیله فرد مربوط باینده کنیم. پر اب کار کنیم

به هر دلیلی که می خواهیم شغل خود را وارسته کنیم، نباید پس از اخبار ترک شغل مان کمتر کاری کنیم. ما هنوز هم بخاطر کارگر که انجام می دهیم اجرت می گیریم؛ پس تا آخرین نفس ای که در آن فضا کار می کنیم، باید بهترین کار خود را ارائه دهیم. کار کننده کنیم که کارفرمای قبلی مان از اینکه کارمندِ او بوده ایم بشاش باشد، نه پشیمان. تماس خود را حفظ کنیم

هرچه سابقۀ مربوط به طبقه کارگر و زحمتکش بیشتری داشته باشیم، افرادی که با آنها در وفاق هستیم نیز بیشتر خواهند بود. تنها بوسیله این دلیل که دوست نداریم دوباره با همکاران سابق مان روبه رو شویم و تعامل داشته باشیم، پل های ارتباطی مان را خراب نکنیم. نباید رابطهٔ خود را با رئیس و همکاران قبلی مان پیمانه کنیم. اگر از آنها خوش مان بیاید که چه بهتر! اما حتی اگر با آنها رابطهٔ دوستانه ای نداریم، حفظ کردن وفاق با آنها به ما در آینده دستیار خواهد کرد. وقتی در شغل جدید مشغول به کار شدیم، حتما حساب های خویشتن در شبکه های اجتماعی را به روزرسانی کنیم تا دیگران بتوانند با ما داخل تماس باشند. شاید با این کار، فرصت ها و موفقیت های کاریِ بیشتری به دست بیاوریم؛ کسی چه می داند! در امتداد بخوانید: مهم ترین مهارت های ارتباطی که برای موفقیت شغلی نیاز دارید

مقالات صوتی

کتاب الکترونیکی مدیرداری و همکارداری به اسلوب اساتید هاروارد مدیران و همکاران خود را مدیریت کنید

مشاهده محصول

مقالات صوتی

کتاب الکترونیکی از سیر تا پیاز کارمندی نکاتی که کارمندان معمولی از آن بی خبرند

مشاهده دشت