چطور با ناامنی و حسادت در ربط عاطفی برخورد کنیم؟

بخاطر همهٔ ما پیش آمده که برده هیولای حسادت شویم! هیچ کس از چنین احساسی خوشش نمی آید؛ بوسیله ویژه اگر در ارتباط عاطفی باشد. پس چطور می توانیم به خشکی امدن این حس غلبه کنیم و مناسبت ٔ عاطفی شاد و سالمی داشته باشیم؟ معارفه خوب اینکه هرچند شاید قدیم آسان نباشد، ولی بی تردید، قدرت به خشکی امدن احساس حسادت، شدنی است. با ما باشید تا به شما بگوییم که علت حسادت در وابستگی عاطفی چیست و چطور می توانید کنار آن قدرت کنید.

حتما بخوانید:چگونه در یک رابطه عاطفی حسادت خود را کنترل کنیم؟۵ نشانه که می گوید تماس عاطفی شما جدی شده است۱۱ دلیلی که باعث انقراض اشامیدن رابطه عاطفی شما می شود چه عواملی باعث ناامنی و حسادت در رابطه عاطفی می شود؟

شاید درباره نفوذ عزت نفس پایین بر روابط عاطفی نسوان و مردان چیزهایی شنیده باشید. عوامل واریته ممکن است موجب حس ناامنی و حسادت در رابطه عاطفی شوند، ولی ریشهٔ همهٔ آنها یک چیز است: اینکه دریافتن خوبی دربارۀ خودمان نداریم!

البته که جدا حزن بود دارد: ممکن است انسان با عزت ثانیه و نواخت باشیم اما از بدِ حادثه، کسی را تفویض می کنیم که به ما خیانت می کند. احتمال سرگذشت این طور چیزی بود دارد اما افراد با عزت نفس رفعت که بخاطر خود ارزش قائل اند، معمولا ویژگی را به عنوان شریک عاطفی شان انتخاب می کنند که با آنها ثابت قدم و شایسته رفتار کند.

یکی از اصلی ترین دلایل عزت دم پایین (و در نتیجهٔ آن، حس ناامنی و حسادت)، عهد کودکی پرمشکل یا بحرانی است.

عدد نوزاد در هنگام متولد مانند رایانه ای خالی است که هیچ پروگرام ای روی آن نصب نشده است. با گذر زمان، آنچه جلوی بچه گفته و انجام می شود، درون روانش نقش می بندد و شخصیتش را شکل می دهد.

در گذر زمان، «باور» بابا و مام به «باور» طفل تبدیل می شود. بوسیله عبارتی چنانچه پدر و مام ما را تنبل، بی هنر و شکست خورده بدانند، ما سرانجام اعتقاد می کنیم که تنبل، بی هنر و بازنده هستیم. درون مقابل اگر والدین پیوسته تأکید کنند که چقدر ما را دوست دارند یا به ما افتخار می کنند و اینکه ما از عهدهٔ هر کاری برمی آییم، ما تیمار آن را عقیده می کنیم!

بنابراین اگر پدر و مادر علاقه سندیت را نشان ندهند و با نشانه ها و گویش مثبت از ما واج نگویند، به نعوظ ناخودآگاه کسانی را بوسیله عنوان شریک عمر تفویض می کنیم که با دیدگاه ضعیف ما دربارۀ خودمان بی قراری خوانی داشته باشند. حتما بخوانید: تقویت عزت ثانیه همکاری عمر تان با ۶ راهکار کاربردی چطور پیاده شدن ناامنی و حسادت در ارتباط عاطفی قدرت کنیم؟

شاید بیش دچار حس حسادت و ناامنی در رابطه عاطفی خود می شوید، اما این به معنی این زدودن که هیچ راهی برای تغییر این وضعیت وجود ندارد و استراحت است تا سرانجام زندگی همین طور باقی بمانید.

راهکارهایی برای قدرت بر این عاطفه وجود دارد که کمک می کنند یک رابطه سالم داشته باشیم. تو ادامه، به این راهکار ها می پردازیم. ۱. افکار و رفتارهای حسادت ورزانهٔ خویشتن را معاینه کنید

ابتدا باید بدانیم که تا چیزی را به درستی درک نکرده ایم، نمی توانیم تغییرش دهیم. شاید بگویید حس حسادت و ناامنی پرقدرت و آشکار است. هرچند معمولا این سیاق است، اما تنها آگاهی از بود این حساسیت باعث تحول خودکار آن نمی شود.

باید افکار و رفتارمان را موشکافانه بررسی کنیم و موقتا وجود آنها را بپذیریم.

می توانیم تصور کنیم داریم به جای یکی از دوستان مان، خودمان را وصیت می کنیم. احتمالا می فهمیم نصحیت کردن دیگران خیلی آسان نم از نصیحت کردن خودمان است! چنانچه بتوانیم با نگاهی منطقی افکارمان را باز بپرورانیم، بدوی گام را برای دگرگونی آنها برداشته ایم. ۲. گذشته تان را وارسی و جدیت کنید ریشه این احساسات را بیابید

این احساسات از هیچ و بی برهان بوسیله بود نمی آیند. مقدور است این احساسات ریشه در دوران کودکی داشته باشند. مثلا شاید پدرمان به مام ما خیانت کرده است و ما با این شمایل در پسِ ذهن مان مبصر شده ایم. در این صورت، عجیب زدودن که گمان کنیم همۀ مردها غدر کار هستند!

این امکان غم بود دارد که این احساس از تجربهٔ پیشین ما نشئت اندوهناک باشد. مثلا شاید از ابتدایی رابطهٔ عاطفی مان فاجعه خورده ایم و در نتیجه، متکی کردن به سایرین برای مان مشکل است.

اینکه این افکار از کجا ریشه می گیرند، چندان مهم نیست اما شناسایی دلیل وجود آنها به ما دستیار می یواش. ۳. چنانچه چنین افکار و احساساتی دارید، دلیل نمی شود واقعیت همین باشد

یکی از مشکلات بنیادی ما آدم ها این است که گاهی هرچه از حافظه مان می گذرد، باورش می کنیم. فکر اینکه چیزی حقیقت دارد، آن را به جوهر تغییر نمی درنگ! مثلا ممکن است اعتقاد داشته باشیم مادرمان خردسال های دیگرش را بیشتر از ما دوست دارد؛ باوجود این، بیشتر وقت ها حقیقت چنین ازاله. پس باید بپذیریم این احساسات و افکارمان ممکن است بی پایه و نادرست باشند.

تقلا کنید افکارتان را منصفانه بررسی کنید و ببینید بر پایۀ این دیدگاه، می توانید آنها را رد کنید یا نه. ۴. همیشه براساس احساسات تان اقدام نکنید

آدم های بسیاری از «دستگاه تصفیه» احساسات خود بی یکروز اند! این آدم ها هرآنچه از حافظه موجودی می گذرد، بی نرم به تعبیر می آورند؛ همچنین، چنانچه احساسی ناخوشایند دارند، بدون سبک وزین کردن و ارزیابی منطقی، پهلو پایهٔ آن احساس، واکنش علامت می دهند.

این وعظ بافایده را آویزهٔ گوش تان کنید: پیش از حرف زدن، حرف تان را طعم کنید!

پیش از حرف زدن و عمل کردن، فکر کردن کنید. سعی کنید بوسیله درجه ای از خودکنترلی برسید که چیزی نگویید خواه کاری نکنید که بعدتر حسرتش را بخورید، در مدت امکان پذیر است حرف خواه رفتارتان شرایط را بدتر کند. ۵. فراموش نکنید که وسواس در رابطه، غریزی است

ما آدم هستیم! همهٔ ما تردیدها و ناامنی های خودمان را داریم که گاهی متد پایگاه را به رابطهٔ عاطفی مان باز می کنند. این مسئله ای طبیعی است.

تردید کمی از زندگی است. ما نمی توانیم همگی چیز را به جوانمردی خودمان تو آوریم. تنها چیزی که اختیارش به تمامی در دست ماست، خود ماست.

تردید اندازه های مختلفی دارد. برخی تردیدها طبیعی و حاکی از سلامتی اند، اما برخی دیگر سمّ بدخیم ِ وفاق اند. پس سطح شک درون تماس تان را به پایین ترین اندازهٔ مقدور برسانید. ۶. گفت وگو کنید، گفت وگو کنید، گفت وگو کنید

از اینکه به شریک شدن عاطفی تان بگویید احساس حسادت و ناامنی می کنید، عار نکشید. همان طور که پیش برنده گفتیم، همهٔ ما انسانیم و هرازگاهی دستخوش چنین احساساتی می شویم.

اما شریک عاطفی مان ذهن خوان که نیست! او نمی داند ما چه احساسی داریم؛ پس ما باید عاطفه مان را با او داخل میان بگذاریم.

این کار را باید با آرامش و منطق ایفا دهیم. فریاد زدن، جیغ کشیدن و بَدوبیراه گزارش دادن وضعیت را بدتر می بطی ء. وقتی به شکلی مثبت دربارهٔ چالش هایمان صحبت می کنیم، در پهلو اندوه مناسبت را به جلو پیش می بریم و سعی می کنیم از حس ناامنی مان بکاهیم. ۷. باورهایتان دربارۀ وفاق داشتن و نیز طبیعت مردم را تجسس کنید

اگر در خانواده ای نابهنجار مبصر شویم، احتمالا الگوهای بسیار منفی وفاق را فرا می گیریم. خوب خواه بد، ما رفتار در وابستگی را با مشاهدهٔ بابا و مادرمان فرا می گیریم. پدر و مادر الگوهای ما هستند.

پس چنانچه پدر و مادرمان از ازدواج موجودی احساس خوشبختی نکنند و پیوسته به یکدیگر مشکوک باشند، احتمالا با این عقیده بزرگ می شویم که آدم قابل تکیه گاه وجود ندارد. ولی ذات چیز دیگری است، تا اینکه اگر بوسیله تصادف با آدم های غیرقابل متکی سروکار داشته باشیم. ۸. بوسیله رفتار و زبان ِبدن طرف طبق توجه کنید

گاهی احساسات ما بی پایه اند، گاهی هم نیستند! گاهی ممکن است دلیلی مقاوم برای احساس مان داشته باشیم.

مهم است که چشمی تیزبین برای رفتارهای مشکوک شریک عاطفی مان داشته باشیم. مثلا آیا او تلفنش را دور از دسترس ما نگه می دارد؟ خواه هر زمان مخبر اتاق می شویم، آن را پنهان می کند؟ آیا رفتار او عجیب است؟

اگر این طور رفتارهایی می بینید، در معلول دلیلی منطقی و عاقلانه باشید. اگر این طور دلیلی فاش نکردید، شاید افکارتان فقط زاییدهٔ ذهن تان باشد. ۹. تکاپو نکنید مشارکت عاطفی تان را کنترل کنید

وقتی در رابطه عاطفه ناامنی می کنیم، بنابر غریزه می خواهیم شریک مان را محدود کنیم. مانوس داریم بدانیم کجا می رود، چرا می رود، با چه کسی است، کی برمی گردد و … . این کار فقط باعث فاصله قبض او از ما می شود. هیچگاه آدمی دوست ندارد زیرِنظر باشد و عاطفه کند دیگران به تکیه گاه ندارند.

حتی اگر احساس ناامنی می کنید، بگذارید شریک تان آزادنه روندِ همیشگی عمر اش را دنباله دهد. بوسیله دنبال سین جیم کردن او نباشید. ۱۰. اگر بوسیله راستی شرایط مشکوک است، اقدام کنید

درست است که باید شریک شدن عمر مان را آزاد بگذاریم و نباید با او متشابه پرنده ای در قفس رفتار کنیم، اما این به معنی این ازاله که به رفتارهای مشکوک بی توجه باشیم. ما می توانیم بدون اینکه او بیدار شود، تحقیق کنیم.

اگر رفتار انبازی تان عجیب است یا چیزی پیش آمده که باعث خوف تان شده است، سرِ صحبت را باز کنید و حرف را به این موضوع بکشانید. کسی که چیزی برای پنهان کردن ندارد، روراست حرفش را می زند.

اگر شریک تان، بوسیله سادگی و بی نگرانی، توجیه مناسبی برای رفتارش ارائه کرد، احتمالا مشکلی وجود ندارد. اگر این نحو نبود، یک جای کار می لنگد. ۱۱. ویژگی های مثبت خودتان (و مشارکت عاطفی تان) را یادداشت کنید

حس ناامنی در وفاق شاگرد از این باور است که «به اندازۀ کافی برای طرف مقابل خوب نیستیم!» اما فراموش نکنید که همهٔ آدم ها فردی های مثبت گوناگونی دارند؛ تنها باید آنها را بشناسیم.

هر انفراد ای از خودتان را که بوسیله نظرتان مثبت است، یادداشت کنید. با این کار دلایلی پیدا می کنید که مدال می دهند نباید احساس ناامنی کنید.

این فهرست را بخاطر شرکت تان تیمار تهیه کنید. هنگام حسادت، ما عزب بر افکار منفی تمرکز می کنیم: غصه داخل بستگی با خودمان و بی آرامی داخل رابطه با طرف مقابل. پس فردی های مثبت شریک تان را یادداشت کنید و مانع پرسه زدن حافظه تان تو ناحیه افکار سلبی شوید. ۱۲. مشاورهٔ حرفه ای بگیرید

بی شمار ها گمان می کنند رجوع به کارپرداز نشانهٔ ضعف است. این بوسیله هیچگاه وجه لب ندارد.

قبول اینکه باید روی خودمان، عرض لمحه مان و درک ناامنی مان کار کنیم، رفتاری شجاعانه است. اگر می توانید، کمک حرفه ای بگیرید. مشاور و درمانگر خوب می تواند به ما در اطلاع دلیل عاطفه مان و غلبه پهلو آن کمک کند. او ما را درون مسیر درمان و رابطه ای سالم و شاد قرار خواهد رحم. ۱۳. از مقایسۀ خودتان با دیگران دست بردارید

یکی دیگر از ریشه های احساس ناامنی در رابطه، مقایسهٔ خودمان با دیگران است. با خود خیال می کنیم دیگران از ما زیباترند، ویژگی های شخصیتی بهتری دارند یا بیشتر پول درمی آورند.

باید دست از مقایسهٔ خودتان با دیگران بردارید، چون شما یگانه هستید. خودتان را دوست داشته باشید!

چنانچه نمی توانید از این کار دست بکشید، مشت کم به مردم هایی اندیشه کنید که از آنها بهترید! نه اینکه آنها را قضاوت کنید؛ فقط از زاویه ای دیگر به رخداد نگاه کنید. بدین ترتیب، دلایل بسیاری برای شایستگی و دانستنِ قدرِ خودمان هویدا می کنیم. ۱۴. آن حیثیت عاشق خودتان باشید که بتوانید با از دست اعطا کردن او کنار بیایید

یکی از عوامل اساسی عاطفه حسادت و ناامنی، دوست نداشتن خودمان است. این احساس بوسیله ترس از تنها ماندن می انجامد.

حقیقت این است که انسان های بسیاری بوسیله خاطر بیم از عزب ماندن، تقدم می دهند تماس ای ناخوش و مسموم را ادامه دهند! بوسیله راستی چرا؟ چرا اجازه می دهیم کسی هرطور دلش خواست با ما اقدام کند، تنها به این دلیل که می خواهیم رابطه (چنانچه بتوان نامش را ارتباط گذاشت) داشته باشیم! این کار را نکنید!

تلاش برای حفظ کردن وابستگی ای ناسالم، نشانه خاطرخواهی نیست؛ نشانهٔ ترس است.

هواخواه خودتان باشید! این نعوظ می توانید به دنبال گزینه هایی برای خودتان باشید که معیارهای بهتری دارند. زمانی که خودمان را بپذیریم و به آنچه شایستهٔ ما نیست، قانع نشویم، اعتماد به وقت بیشتری خواهیم داشت. سپس اضطراب ها و احساس ناامنی مان بوسیله تدریج از بین می روند. خلاصهٔ نطق

همان طور که احتمالا با مطالعهٔ مطلب تا به اینجا فهمیده اید، رهایی از حسادت و احساس ناامنی در رابطه، متجاوز از اینکه به طرف طبق برگردد، به خود ما وفاق دارد.

ما باید خودمان را خویش بداریم و بخاطر خودمان ارزش قائل شویم. این گونه احتمالا آدم های بهتری با ویژگی های خوشایندتری جذب مان می شوند؛ این طور افرادی طبعا برازنده اعتمادتر بی آرامی هستند. اگر هم چنین نشود، دست کمینه برای افسون شده کردن کسی که با ما بوسیله شکلی ناشایست اقدام می کند، وسواس نمی کنیم.

شما رابطه ای شاد و سالم دارید؟ آیا تابه حال پیش آمده است که دچار حسادت و حس ناامنی شوید؟ در این طور مواردی چطور رفتار می کنید؟ ما و کثرت های دیگر خویش داریم امتحان تان در این شالوده را با ما تو میان بگذارید. در ادامه بخوانید: ۱۰ جوهر روانشناسانه که می گوید ربط عاطفی شما چقدر دوام می آورد